Pages

Friday, February 12, 2010

Gece Hayatım

Bu gece kar yağıyor bir yerlere
O kar yağan yerlere karın yağdığını
Ufuktaki kara bulutların
Rüzgarla savrulan hışmına bakarak anlıyorum.

Benim toprağıma bereketini sunan o kar,
Ötedeki topraklara sefaletini sunuyor.
Ve ben, ötedeki insanların sefaletini
Sabah, radyodan kahvemi içerken öğreniyorum.

Geceleri gebe beynim.
Düşüncelere gebeyim.
Yorgunum düşünmekten.
Gözlerim ağrıyor.

Yorulmuyorum asla düşünerek yaşamaktan .
Geceleri gebe beynim sabahlara kadar.
Düşünüyorum, düşünüyorum,
Gözlerim doluyor ara ara ama korkmuyorum.

Ufukta gördüğüm bulutun hava raporundan,
Sefaletini düşünürken ötedeki insanların
Fişekler patlatılıyor sabahlara kadar İstanbul’da.
İrkiliyor beynim fişek sesleriyle gece yarılarında.

Ben satır aralarında ararım yaşamın coşkusunu,
Bulutlara bakarım kafamı kaldırıp yine bir gece.
Yine düşünür, yine üzülürüm,
Yine dolar gözlerim yaratılacak yeni sefaletlere.

Arda Tunca
(İstanbul, 14.11.2001)